Uyandın mı? Gözlerin hâlâ kapalıysa, sakın açma. Önce bir şey duymanı istiyorum: Kalbimin sesi. Uzaktan geliyor belki, biraz yorgun, biraz aceleci. Ama içten. Sana “Günaydın” diyor. İşte bu sesi duyduktan sonra aç gözlerini. Etrafa bak. Belki ben yokum, belki yanında değilim. Ama sesim hâlâ orada. Kalbimin atışı hâlâ seninle. İşte bu kadar yakınım sana. Ne kadar uzakta olursam olayım. Günaydın, sevgilim.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Dün gece yıldızlara baktım. Onlara seni sordum. “Ne zaman gelecek?” dedim. Sustular. “Mutlu mu?” dedim. Yine sustular. “Onu seviyor mu?” dedim. İşte o zaman parladılar. Işıl ışıl, pırıl pırıl. Demek ki seviyorsun. Yıldızlar yalan söylemez. Bu sabah da yıldızlara soracağım. “Günaydın dedi mi?” diye. Eğer parladıklarını görürsem, bilirim ki dedin. Şimdi penceremdeki yıldız kayboldu. Sanırım sabah oldu. Ve sanırım “Günaydın” dedin. İşte kalbim parlıyor. Günaydın, yıldızım.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Sabah oldu. Kuşlar şenlenmiş bizim gibi. Onlar da seviyor, bizim gibi. Onlar da özlüyor, bizim gibi. Onlar da sabahın ilk ışıklarında sevdiklerine şarkı söylüyor, bizim gibi. Ne kadar şanslıyız, değil mi? Seven bir kalbimiz var. Sevildiğimizi biliyoruz. Bunun için şükretmek lazım. Bu sabah da şükrediyorum. Sana, hayata, aşka. Ve sana bir şarkı söylüyorum: Günaydın, sevgili kuşum. Şarkımı duy, neşelen, uç. Günaydın.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Bugün haftanın hangi günü bilmiyorum. Pazartesi mi, cumartesi mi? Hiç fark etmez. Çünkü her gün seninle başlıyorsa, her gün pazardır. Her gün bayramdır. Her gün tatildir. Ne iş var, ne stres, ne telaş. Sadece sen, sadece ben, sadece biz. İşte bu yüzden bugün de pazar. Yavaş başlayalım, kahvemizi içelim, balkonda oturalım, hiçbir şey yapmayalım. Yeter ki sen ol. Günaydın, pazarım.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Bazı sabahlar vardır, insan içi kıpır kıpırdır. Heyecanlıdır, umutludur, sevgi doludur. İşte bu sabah öyle. İçim kıpır kıpır. Ne olduğunu bilmiyorum. Belki seni düşündüm, belki hayal kurdum, belki sadece “Günaydın” diyeceğim diye heyecanlandım. Her şey olabilir. Ama tek bildiğim, mutlu olduğum. Senin varlığın, uzakta da olsa, mutlu ediyor beni. Bu sabah da mutlu ol, oluyorum işte. Günaydın, mutluluğum.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Umarım gece rüyaların güzeldi. Umarım ben vardım birazcık. Bir köşede sessizce durdum, sana baktım, gülümsedim. Ne yaptığını bilmiyorum, neler hissettiğini de. Ama umarım iyiydin. Umarım uyanmaya kıyamadığın bir rüyaydı. Şimdi gerçek zamanı. Gerçekte de “Günaydın” diyorum. Belki rüyadaki kadar sihirli değil, belki daha az heyecanlı. Ama içten. Çok içten. Umarım duyuyorsundur. Günaydın, rüyam.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Şu an gökyüzüne baktım. Bulutlar yok, kuşlar yok, uçaklar yok. Sadece masmavi bir boşluk. Seni düşündüm. Sen de öylesin aslında. İnsanlar dolu etrafında, işler, telaşlar, koşturmacalar. Ama senin içinde masmavi bir boşluk var. Huzurlu, sessiz, derin. İşte o boşluğa dalmak istiyorum. Kaybolmak, kendimi bulmak. Bu sabah da dalıyorum. Gözlerinin mavisinde, yüreğinin derinliğinde. Günaydın, okyanusum.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Sabah uyanmak zordur. Biliyorum. Yataktan çıkmak, gözleri açmak, güne merhaba demek. Hepsi angarya gibi gelir insana. Ama ben bir çözüm buldum. Seni düşün. Gözlerini düşün, gülüşünü düşün, sesini düşün. İşte o zaman uyanmak kolaylaşıyor. Yataktan kalkmak değil, sana koşmak gibi oluyor. Güne merhaba demek değil, sana merhaba demek gibi. Bu sabah da kolay uyanmanı diliyorum. Kolay olsun, güzel olsun, senin gibi olsun. Günaydın.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Kahvemi içtim. İkinciyi de içtim. Hatta üçüncüyü de. Ama hâlâ tam uyanmış değilim. Çünkü uyanmak için kahve yetmez. Senin “Günaydın”ın gerekir. İşte o zaman beynim çalışır, kalbim atar, gözlerim görür. O zamana kadar uyuyorum, uyanık uyuyorum. Yürüyorum ama rüyadayım, konuşuyorum ama boşlukla. Sen mesaj atana kadar. O mesaj geldi mi, işte o an uyanıyorum. Uyanışım en güzel uyanış. Hadi beklemesin artık. Günaydın.
