Aşk dediğin, bir yangının küllerinden doğan güvercin gibidir. Yandıkça yükselir, yükseldikçe yanar. Ne tamamen kurtulabilirsin dumanından ne de tamamen içinde kalabilirsin. Bazı insanlar aşkı tarif eder, ben ise ona bakarım. Çünkü anlatmak, hissetmekten daha azdır. Aşk, yaşanır, yazılmaz. Yazılan her kelime, gerçeğe ancak bir gölge düşürebilir.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Seni ilk gördüğüm an, kalbim göğüs kafesimi unuttu. Sanki daha önce hiç atmamış gibi, yeni bir ritim buldu kendine. İşte o an anladım: Aşk, mantığın sustuğu yerde başlar. Gözler konuşur, akıl susar. Beden hatırlar, hafıza unutur. Adını bilmediğim bir şarkıyı fısıldıyordu içimde bir ses. Ve o şarkı, hâlâ devam ediyor.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Bazıları der ki aşk kördür. Hayır, aşk en iyi görendir. Çünkü o, görünmeyeni görür. Bir insanın en karanlık köşesindeki ışığı fark eder, en sıradan anındaki mucizeyi yakalar. Aşk, gözle bakmaz, kalple görür. İşte bu yüzden Kanatlı Cupid’in gözleri bağlıdır: Görmek istediğini görmek için fiziksel gözlere ihtiyacı yoktur.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Seninle geçen bir an, sensiz geçen bir ömürden uzundur. Zaman, aşkın elinde şekil değiştiren bir oyuncaktır. Ayrıyken saatler asır olur, beraberken yıllar an meselesi. Bu tuhaf sihri sadece aşk bilir. Ne kum saati anlar bunu ne de takvim yaprakları. Çünkü aşk, zamanın sultanıdır. Onun huzurunda saniyeler bile diz çöker.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Seni seviyorum demek için binlerce yol buldum ama hiçbiri yetmedi. Çünkü bu üç kelime, bu kadar kısa olmamalıydı. İçinde okyanuslar taşıyan bir kavanoz kadar dar geliyor bana. Bazen susmak daha iyi, bazen de bir bakış. Gözlerimin içine bak; orada yazılı olanı oku. Dilimin söyleyemediği her şey orada, seni bekliyor.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Gerçek aşk, fırtınada eğilmeyen değil, fırtınadan sonra hâlâ ayakta kalabilen direğe benzer. Zorluk gelince kaçanlar, bir gün yine kaçar. Ama vazgeçmeyen, kırılan yerlerini yeniden onaran… İşte o sevgi, zamana meydan okur. Yıllar geçer, yüzler değişir, aynalar kırılır, ama o aşk hâlâ tazedir. Ve asla solmaz.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Aşk bir yolculuksa, ben seninle kaybolmak istiyorum. Hiçbir harita bizi bulmasın. Pusula olmasın, yön olmasın. Sadece senin gözlerindeki yıldızlar aydınlatsın geceyi. Varacağımız bir liman da aramıyoruz. Çünkü bazen en doğru yol, planlanmamış olandır. Bazen en güzel aşk, tarif edilemeyendir. İşte bu yüzden seninle kaybolmak istiyorum: her yerde, her an, her nefeste.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Bir gün sordum kendime: “Aşk nedir?” Sabahı bekleyen bir mum muydu, yoksa geceyi aydınlatan bir yıldız mı? Sonra anladım; aşk soru sormaktır, cevap bulmaya çalışmadan. Sebep aramadan, hesap yapmadan. Aşk, mantığın intiharıdır. Ve ne mutlu ki o intihar, ölüm değil, gerçek bir diriliştir.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Bazı geceler seni düşünürken, saatin kaç olduğunu unutuyorum. Dakikalar, saatlere; saatler, yıllara dönüşüyor. Sonra diyorum ki: Keşke zaman böyle aksa hep. Keşke her âlem seninle olsun. Her gün batışı, her kuş sesi, her rüzgâr… Hepsi seni fısıldasın bana. Çünkü sen olmayınca, güneş bile sadece ışıksız bir ateşten ibaret.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Sevgilim, derler ki aşkın gözü kördür. Ama ben diyorum ki aşk, sadece kendine özgü bir görme biçimine sahiptir. O, kalbin gözbebeğidir. Ruhun prizmasıdır. Başkalarının görmediği kusurları değil, kimsenin fark etmediği güzellikleri görür. Bir insanın yüzündeki çizgilerde saklı hikâyeyi okur. İşte bu yüzden seven göz, asla yanılmaz.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Düşünsenize: Bir fincan kahvenin sıcaklığında sizi bulan bir sevgi. Bir yağmur damlasında yüzünüzü arayan bir aşk. İşte bu yüzden diyorum ki, aşk büyük sözlerde değil, küçük anlarda gizlidir. Bir bakışta, bir dokunuşta, bir sessizlikte. Ve ne zaman unutsam bunu, sen geliyorsun aklıma. Her şeyi yeniden anlamlı kılan.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Seni ilk kez gördüğümde, kalbim daha önce hiç duymadığı bir dilde konuşmaya başladı. O dilde gramer yok, kural yok, anlam arayan mantık yok. Sadece his var. Taptaze, ürkek ve cesur. İşte o an öğrendim: Aşk, anlaşılmak için değil, hissedilmek için vardır. Ve ne mutlu ki, sen de aynı dili konuşuyorsun.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Aşk bir gül ise, dikenleri olacak elbet. Batan eller kanayacak, acıyacak. Ama hiçbir diken, gülü sevmekten vazgeçirmemeli. Çünkü dikenler olmadan, o gül bir başka gülden farksız kalır. Mücadele etmeyen sevgi, çölde kaybolan bir vaha gibidir. Ne kadar parlak görünse de, ona ulaştığında elinde sadece kum kalır.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Bazen karşılaştığım bir çift yaşlıyı izlerim. Yılların yorgunluğu omuzlarında, ama gözlerinde hâlâ o ilk günkü ışıltı. İşte o zaman anlıyorum: Gerçek aşk, tutkuyla başlamaz; sadakatle devam eder. Ateş söner, küller kalır. Ama o küllerin altında hâlâ bir kor varsa, yeniden yanar. Ve belki de en güzel yanan, ikinci kez yanandır.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Seni düşünmek, yeni bir dil öğrenmek gibi. Her seferinde biraz daha anlıyorum, her seferinde biraz daha fazla şaşırıyorum. Çünkü seni ne kadar tanırsam, o kadar az tanıdığımı fark ediyorum. İşte aşk bu: Keşfedilecek sonsuz bir okyanus. Ve ben, gemimi senin kıyılarına demirlemiş bir denizciyim. Fırtına da çıksa, durulma da, asla çekip gitmeyeceğim.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Aşkın en güzeli, karşılıklı olanıdır derler. Ben ise diyorum ki, aşkın en güzeli vazgeçmeyendir. Dünyanın en tutkulu sevgisi bile, bir gün unutulur. Ama en inatçı sevgi, unutulmaya mahkûm değildir. İşte bu yüzden, seni sevmek bir tercih değil, bir kader. Ve ne mutlu ki, o kaderi ben seçtim.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Gözlerin, içinde kaybolduğum bir orman. Bir o kadar yeşil, bir o kadar gizemli. Her baktığımda yeni bir patika buluyorum, daha önce hiç yürümediğim. Ve her adımda biraz daha derine iniyorum. Umarım çıkış yoktur bu ormandan, çünkü ben çıkmak da istemiyorum. Kaybolmak bazen en büyük özgürlüktür. Ve senin gözlerinde kaybolmak, dünyanın en güzel hapsi.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Bazen düşünüyorum: Ya sen olmasaydın? Geceler bu kadar karanlık olur muydu? Yağmurlar bu kadar hüzünlü? Yoksa her şey aynı mıydı, sadece ben mi farklı olurdum? Sonra anlıyorum ki, sen olmadan ben de olmazdım. Çünkü beni ben yapan, senden yansıyan ışıktı. Aynadaki yüzüm değil, senin gözlerindeki yansımam. İşte oydu beni var eden.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Aşkı tarif etmek, rüzgârı avuçlamak gibidir. Parmaklarının arasından kayar gider, ıslak bir kum gibi. Ne kadar sıkı tutarsan, o kadar hızlı kaçar. Bu yüzden sevdiğini sıkma. Aç ellerini. Eğer gerçekse, kaçmaz. Eğer değilse, zaten kalmamıştır. Aşık olmak, bırakmayı bilmektir. Ve belki de en büyük cesaret, gitmesine izin verebilmektir.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Ve son söz olarak, sevgilim… Seni sevmek, nefes almak kadar doğal. Kalp atışım kadar gerçek. Gökyüzünün mavisi kadar tartışmasız. İspat istemez, kanıt beklemez. Sadece var olur. Var olduğu gibi durur karşında. Çıplak, korkusuz, saklanmadan. İşte bu yüzden seni seviyorum. Çünkü seninle, kendim olabiliyorum. Ne fazla, ne eksik. Sadece ben.
