Umarım bir gün yaşlanırız. Birlikte. Saçlarımız ağarır, yüzümüz buruşur, ellerimiz titrer. Ama yine de birbirimize bakar, aynı sevgiyle gülümseriz. İşte o zaman anlarız: Aşk, gençliğin ateşi değil, ihtiyarlığın huzurudur. Gençken tutku, yaşlandıkça liman. Ve sen, benim limanımsın. Her fırtınada sığınacağım, her yorgunlukta dinleneceğim.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Ellerini avuçlarıma alıp okşamak istiyorum. Parmaklarımdan yayılan sevgiyi hissetmen için. Çünkü ellerim, seni ne kadar sevdiğimi anlatır. Kelimeler yetersiz kaldığında onlar konuşur. Dokunuşum, okşayışım, her bir hareketim. İşte bu yüzden ellerim hep seninle olmak ister. Onların evi sensin, onların huzuru sen.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Aşk, bazen susmaktır. Tartışma anında, haksız da olsan susmak. Affetmek, anlamaya çalışmak, hoş görmek. Çünkü sevdiğinle kavga etmek, düşmanınla barışmaktan daha zordur. Ama bunu başarabilirsek eğer, işte o zaman gerçek aşkı bulmuşuz demektir. Ve sanırım bulduk. Seninle kavga ederken bile seviyorum seni. Bu, bir çelişki değil, işte tam da budur aşk.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Gülüşün, en sevdiğim melodi. Ne kadar dinlesem doymam, ne kadar duysam bıkmam. Her defasında yeniden âşık eder beni. Bu yüzden ne olur gül. Her gün, her an, her nefeste. Çünkü senin gülüşün, dünyanın en güzel ilacı. Tüm dertlerimi unutturan, tüm yaralarımı saran. İşte bu yüzden seni güldürmek en büyük görevim. Ve bu görevi layıkıyla yerine getireceğim.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Seninle yürümek, en güzel yolculuk. Sağlı sollu, düz yokuş, uzun kısa. Fark etmez. Önemli olan, yanımda olman. Elimi tutman, bazen susman, bazen gülmen. İşte bu yüzden nereye gidersen git, arkandan gelirim. Dağ baysır, kır geçit, her yere. Çünkü senin olduğun yer, benim evim. Ve evimden ayrılmak istemem.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Bazen söylemeden anlaşıyoruz. Çapraz bakışmalar, yarım gülümsemeler, anlamlı sessizlikler. Dışarıdan bakan anlamaz belki, ama biz anlıyoruz. Bu, yılların getirdiği bir şey değil, ruhlarımızın uyumu. Konuşmadan anlaşmak, tarifsiz bir duygu. Ve ne mutlu ki seninle bunu yaşıyorum. Sessizliğimizin altında koca bir okyanus var, ve ikimiz de yüzmeyi biliyoruz.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE ✧ ═════
Yaşadığımız her anı bir cevhere dönüştürmek istiyorum. Sıradan bir pazar kahvaltısını, yağmurlu bir cumartesi akşamını, iş çıkışı yorgunluğunu. Hepsini özel kılmak, hepsine bir anlam yüklemek. Çünkü seninle her şey özel. Hiçbir şey sıradan değil. Sen varsan, en basit an bile unutulmaz olur.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Düşünüyorum da, belki de aşkın sırrı şu: Bulduğun kişiyle yetinebilmek, onun daha iyisini, güzelini, zenginini aramamak. Yani şükretmek. Sahip olduğunla mutlu olmak. İşte ben, seninle mutluyum. Daha iyisini aramıyorum, daha güzelini istemiyorum. Çünkü sen, en iyisisin. Benim için. Her şeyim için.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Bazen bana “Neden onu seviyorsun?” diye sorarlar, cevap veremem. Sebep arasan bulamam, mantık arayınca kaybolur. Çünkü aşk, sebepsizdir. Nedensiz, mantıksız, hesapsız. İşte bu yüzden tarifi zordur, anlatması imkânsız. Ama hissetmesi en kolay. Kalbinin ortasında, sıcacık bir yer. İşte ben seni orada hissediyorum. Tam ortada, tam kalbimde.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Umarım bir gün yaşlı bir çift görürüz parkta. Elleri tutuşmuş, yavaş yürüyorlar. İşte o zaman fısıldarım kulağına: “Bir gün biz de öyle olacağız.” Sen gülümsersin, elini sıkarsın. Ve ikimiz de biliriz ki bu doğru. Yaşlanacağız birlikte, yavaşlayacağız, belki hasta olacağız. Ama sevgimiz asla yaşlanmayacak. Taze kalacak, körpe kalacak, her gün yeniden doğacak.
═════ ✧ W. SHAKESPEARE✧ ═════
Ve son söz olarak canım… Seni her gün biraz daha seviyorum. Bugün dünden fazla, yarın bugünden fazla. Bu nasıl oluyor bilmiyorum. Belki aşkın bir matematiği var, belki de hiç yok. Ama olduğu kesin. Çünkü hissediyorum. Her sabah uyandığımda, her gece yattığımda, her nefes aldığımda. Yüreğimde bir yerlerde, hep sen varsın. Ve hep var olacaksın.
